26-Jan-2022 door Marijke

Deze tekst werd geschreven door Marijke Van Acker na afloop van de zomeruniversiteit 2021 die doorging 3-4 juli 2021. Deze blog is een weerslag van de eerste dag / 3 juli.

Natalia Caycedo introduceert de inhoud van het nieuwe handboek “Epistémologie sophrologique fondamentale” dat zij schreef samen met Geneviève Lautier. Een lang verwachte publicatie van de theoretische fundamenten van de sofrologie, die haar vader Professor Caycedo uitwerkte en die zij verder ontwikkelt en uitdraagt.

Ze schetst de historische context waarin in 1960 de sofrologie ontstaat en hoe deze zich verder als methode ontwikkelt in concepten. dr Alfonso Caycedo omschrijft in 1965 het sofronische bewustzijn als een toestand waarin de persoon “het geluk van Zijn kan voelen”. In het bewustzijn ‘isocay’ (innerlijke wereld) ervaren we een toestand van waakzaamheid, alertheid en wordt de ontmoeting met onszelf ontdekt. Het ‘isocay’ - bewustzijn is de koninklijke weg naar deze bewustzijnstoestand van het sofronische bewustzijn.

In 1972 creëert hij de term ‘niveau sofroliminaal’ om het overgangsgebied aan te wijzen tussen de grenzen van het waakbewustzijn en het slaapbewustzijn. Op dat moment gaat hij ervan uit dat in die bijzondere gevoelige zone de ‘sofronisatie’ plaatsvindt, die de structuren van het IK versterken en waarlangs men een ‘sofronisch bewustzijn’ verwerft. Hij beseft het belang van de emoties en gedachten die aanwezig zijn bij het moment van het inslapen. De oefening ‘de bescherming van de slaap’ ontstaat.

In 2001 bij het ontwikkelen van het concept ‘de integratie van het Zijn’ preciseert hij het bewustzijnsniveau ’isocay’ en plaatst hij dit in zijn waaier boven het sofroliminale niveau. Het bewustzijnsniveau ‘isocay’ grenst onderaan via de infraliminale laag aan het sofroliminale. De laag boven het bewustzijnsniveau ’isocay’ noemt hij de supraliminale laag. Hij ontwikkelt ‘de houding Isocay’ en de drie sleuteltechnieken met de overeenstemmende drie theorieën. De 6 systemen ontwikkelt hij in de 2e en 3e cyclus, maar hij vindt dat ze best ook al in de fundamentele cyclus kunnen opgenomen worden.

Het is interessant om opnieuw de zoektocht van Pr. Caycedo toegelicht te krijgen, de toegang tot zijn oeuvre. Zijn zoektocht naar oplossingen voor de klassieke behandelingen in de psychiatrie. Zijn verbeten zoektocht naar een betere kennis van het bewustzijn. Hoe de hypnose en relaxatietechnieken van Schultz en Jacobson hem hebben in contact gebracht met de relaxatie en het liminale. Het begrijpen van de verschillende bewustzijnsstaten en niveaus heeft hem verder doen zoeken en door het toepassen van oefeningen is hij gekomen tot het ‘isocay-BZ’ waarvan hij de kracht ondervond, de werkzaamheid, de bevrijding en harmonisatie en de zelfontdekkende werking.

Hij zag in dat positieve ‘vivances’, ‘valences’ en positieve gevoelens een spoor achterlaten en de ontwikkeling bevorderen. Het positieve ‘welzijn – Zijn’ neemt toe in binnenwereld (intern) en buitenwereld (extern). Hij was ervan overtuigd dat zowel een negatief effect als een positief effect een effect heeft op het hele lichaam, het organisme. De herhaling van de ‘vivance’ heeft een effect op het hele Zijn.

Het Bewustzijn is een energie die ons hele Zijn integreert. Het is een essentiële structuur. Het vivantiëel proces ontwikkelt zich als een “ontdekken van nieuwe ervaringen en belevingen, het verwerven van een positieve instelling, een transformatie- integratie die zich voltrekt in binnen- en buitenwereld”. Er ontstaat een dynamische beweging (spel) tussen 3 werelden (huidige bewustzijn ‘present’, het latente BZ en de biologische wereld) in het heden, verleden. Met de terpnos logos richten we ons tot de capaciteiten van het individu. Het individu gaat zijn persoonlijke inhouden verkennen via zijn capaciteiten. Er ontvouwt zich een bewustzijn stap voor stap langs de verschillende dimensies. De innerlijke ruimte vult zich met waarden. Het maakt dat we opener met de buitenwereld kunnen omgaan.

Er werd die 3e juli ook samen een sofrologie-oefening gedaan, begeleid door Natalia Caycedo, met een Radicale vraag: “Wat is het IK ... voor mij?"